31 oktober (end of October) 2008
Met een voorwoord van prof. dr. B. Smalhout
ISBN 9059117212, 312 pagina’s (312 pages)
Prijs 19,95 euro (met illustraties)

Verkrijgbaar via de boekhandel of:

Uitgeverij Aspekt
Amersfoortsestrraat 27
3769 AD Soesterberg
Tel. 0346 35 38 95
e-mail: info@uitgeverijaspekt.nl

In dit actuele boek wordt stilgestaan bij een van de wonderlijkste maar tegelijk meest destructieve allianties van het politieke extremisme: het duivelspact tussen nazi’s, communisten en islamisten.
Naast verschillen bestaan er ook grote overeenkomsten tussen de uiterste krachten in het politieke en religieuze veld.
Reeds de nazi’s werkten samen met extremistische moslims. Eén van hen was Haj Amin Al-Husseini, de grootmoefti van Jeruzalem, die in 1941 in Nazi-Duitsland asiel kreeg en die nauw samenwerkte met Heinrich Himmler en Adolf Eichmann. Al-Husseini was er mede verantwoordelijk voor dat meer dan 19.000 Joodse kinderen naar de gaskamers werden gestuurd. In de jaren dertig liet hij in het toenmalige Palestina, een Brits mandaat, niet alleen tal van Joodse immigranten maar ook grote aantallen gematigde Palestijnen ombrengen.
Tussen 1923 en 1933 reikten zelfs Duitse communisten zeker driemaal de hand naar Hitler en niet naar de gematigde sociaaldemocraten. Op kritieke momenten sloten nazi’s en communisten een monsterverbond. Gedurende enkele jaren stemden zij in het parlement in 70 procent van de gevallen gelijk.

In 1939 sloten Stalin en Hitler een niet-aanvalsverdrag. Kort daarna volgde er een vriendschapsverdrag. Communistische partijen werden door Stalin geïnstrueerd hun kritiek op Nazi-Duitsland in te slikken. Tussen 1939 en 1941 hielp Stalin zijn nieuwe bondgenoot Hitler aan olie en grondstoffen om de oorlog voort te kunnen zetten. Terwijl diezelfde Hitler een grootscheepse invasie van de Sovjet-Unie voorbereidde, bleef Stalin tot het laatste moment geloven dat er niets aan de hand was. Toen de Duitsers op 22 juni 1941 aanvielen, was het Russische leger nergens op voorbereid.
Ook nú sluiten extremisten over de politieke en religieuze grenzen  heen bondgenootschappen. Illustratief  is de hedendaagse politiek van de ultraconservatieve Iraanse president Ahmadinejad en zijn boezemvriend Hugo Chávez, de ultralinkse president van Venezuela.
En dan zijn er de samenweringstheorieën rond de 11e september (‘9/11’): een nieuw gemeenschappelijk thema voor neonazi’s, linkse socialisten, antiglobalisten en extremistische moslims.

In zijn voorwoord schreef prof. dr. B. Smalhout onder meer:

‘Door de diepgravende documentatie is het boek van Emerson Vermaat geen gemakkelijke literatuur. Maar voor degene die een goed gefundeerde publicatie wil schrijven over actuele spanningen in de wereld, bevat het een schat aan informatie en rekent het grondig af met talrijke kwaadaardige sprookjes die ieder voor zich in principe de kern in zich dragen voor een nieuwe ramp op wereldschaal. Als zodanig dient dit werk een vooraanstaande plaats te krijgen. Niet als geneesmiddel tegen politieke kwalen, maar wel als krachtig vaccin tegen de uitbraak van nieuwe epidemieën van dodelijke politieke, sociale en religieuze ziekten.’

Inhoudsopgave:

Voorwoord prof. dr. B. Smalhout

1. De houding van de nazi’s tegenover de islam
2. Haj Amin Al-Husseini: nazicollaborateur en voorbeeld voor hedendaagse islamisten
3. De Protocollen van de Wijzen van Sion
4. Tijdelijke allianties tussen nazi’s en communisten in Duitsland (1923-1932)
5. Het Pact Ribbentrop-Molotov en de fatale gevolgen voor de wereldvrede (1939)
6. Stalins pogingen Nazi-Duitsland te vriend te houden, terwijl Hitler een invasie voorbereidt (1939-1941)
7. De kwalijke rol van de Comintern en de aan Moskou onderhorige communistische partijen (1939-1941)
8. Hugo Chávez, de nazi’s  en de marxistische rebellen van de FARC
9. De Iraanse president Mahmoud Ahmadinejad: vriend van Hugo Chávez en ontkenner van de Holocaust
10.  Paranoïde samenzweringstheorieën inzake ‘9/11’ en daaruit voortvloeiende dubieuze allianties

Voetnoten

Text in English

Emerson Vermaat
Nazis, Communists and Islamists. Remarkable Alliances Between Extremists.
Preface: Prof. Dr. Bob Smalhout, MD

Brief despcription of the contents:
This well documented study shows how the extremes often touch. It was during the German Weimar Republic in 1920s and early 1930s that Nazis and Communists occasionally formed alliances against moderate Social Democrats. German Communists did not hesitate to depict Social Democrasts as “Social Fascists,” enemies worse and more dangerous than the Nazis themselves. They even continued to do so for some time after Hitler came to power in January 1933 and the Nazis began to persecute both Communists and Social Democrats.

It was in August 1939 that Stalin and Hitler decided to conclude a “Non Agression Pact”  followed by a “Border and Friendschip Treaty” at the end of September. Between 1939 and June 1941 Communist Russia supplied Nazi Germany with oil and other commodities Gemany desperately needed to continue the war. Stalin’s Foreign Minister Molotov even agreed with the Nazi conquests of Denmark, Norway, Holland, Belgium and France. Between September 1939 and June 1941 Communist Parties all over the world were instructed by Moscow to drop their criticism of Nazi Germany. In France a few young Communists were even involved in acts of sabotage with a view to weakening the French defence effort.

The Nazis also cooperated with radical Muslims from the Middle East. Many Muslims sympathized with the Nazi cause and hoped for a Nazi victory. Nazi Germany granted asylum to two important Arab leaders, Grand Mufti Haj Amin Al-Husseini and former Iraqi Prime Minister Rachid el-Kailani. Al-Husseini subsequently closely cooperated with Heinrich Himmler, the so-called “Reichsführer SS,” and Adolf Eichmann, the fanatical Jew hater who coordinated the Holocaust. Al-Husseini was among those who were responsible for sending more than 19,000 Jewish children to the gas chambers. The Grand Mufti actively supported the Nazi cause in the 1930s and received money from them. Not only was he responsible for the death of numerous Jewish immigrants in the former British mandate of Palestine, also did he clash with moderate Palestinians who rejected his views on sharia and jihad.

Anti-Semitic conspiracy theories abounded in Hitler’s “Third Reich.” The most notorious conspiracy theory was expounded in a booklet called “The Protocols of the Wise Men of Sion.” This book was introduced to the Nazis by Alfred Rosenberg, a refugee from Russia and Estonia. The book was later widely distributed by the Nazis. It was claimed that Jewish “Elders” or “Wise Men” were conspiring for world domination and that their plan had been laid down in secret “Protocols” during the first Zionist congress held in Basel, Switzerland, in 1897. The “Protocols” were first published in Czarist Russia.  After the Communist Revolution of 1917 they continued to play an important role in Russia. Today, these obscurantist “Protocols” are widely distributed by Russian Orthodox bookshops and taken seriously by Russian Neo Nazis, nationalist extremists and former Communists.

They are equally popular in the Muslim world, especially in Syria, Egypt and Iran.
Iran’s president Mahmoud Ahmadinejad invited Neo Nazis to Tehran to attend a conference “to review the global vision of the Holocaust.” Holocaust deniers from all over the world attended. Ahmadinejad wrote a letter to German Chancellor Angela Merkel expressing his deep admiration for “Aryan Germans.” (Merkel ignored Ahmadinejad’s ignominious letter, of course.)
The ultraconservative Iranian president is also a close ally of  Venezuelan president Hugo Chávez, a Marxist who supports the Colombian Marxist guerrilla movement FARC. During a visit to Venezuela in September 2006, Chávez awarded Ahmadinejad the “Libertador Medal,” the highest medal of honour Venezuela bestows on visiting dignatories. And during a visit to Tehran Chávez was equally awarded a high Iranian medal of honour.

Neo Nazis, Marxists, so-called anti-globalists and radical Muslims also often share common views on “9/11 conspiracy theories” claiming that those who were responsible for this major operation did not belong Al-Qaida. It is the CIA, the Israeli Mossad and/or George Bush who deserve to be blamed. Thierry Meyssan’s book “The Big Lie” was partially inspired by people close to the extreme right and nationalist Serbs. Meyssan himself is a leftist Socialist who has been interviewed frequently in the Arab and Iranian media. The same applies to Dr. Andreas von Bülow, a controversial German author who claims that the Mossad was behind the 9/11 attacks.
 
Liberal American theologians like David Ray Griffin and William Sloane Coffin also believe “9/11” had nothing to do with Al-Qaida. Even as late as 2007, Griffin propounds the theory that some of “the alleged 9/11 suicide hijackers” are still alive (see his book “Debunking 9/11 Debunking”). Today, this theory of the so-called “zombie terrorists” is taken seriously only by wacky fringe groups and eccentrics. An important article published in September 2003 in the German weekly “Der Spiegel” clearly refutes the “zombie terrorists theory” showing that none of the 9/11 hijackers are alive today. This lengthy article was also published in English (see www.spiegelonline.de/international/ “Panapoly of the Absurd”). Yet, David Ray Griffin obviously never read it. Griffin’s friend and fellow-theologian William Sloane Coffin sympathized  with the Iranian hostage takers (1979/80) and Russian Communists.

Dutch Profesor Bob Smalhout told the author in October:

“I am deeply impressed by this thorough study. To me it looks like a doctoral dissertation on a highly topical subject.”

From the Preface witten by Professor Bob Smalhout:

“Emerson Vermaat describes how extremists with very different backgrounds cooperate with each other. He tries to find points of convergence in the careers of all these extremely dangerous demagogues and dictators. There is an abundance of footnotes and references – 856 in total – , as if the author is afraid that otherwise nobody will believe him.”